Ciemna płytka haszyszu „ afghan ” oraz cegła jasnego marokańskiego haszyszu z sitem i kiefem

Hash afghan, marokański hash, charas: historia wielkich tradycji związanych z żywicą

Napisane przez : Benjamin Poirel Nadal

|

|

Czas czytania 4 min

Hash afghan, marokański hash, indyjski charas – na pewno widziałeś już te nazwy w sklepie z produktami CBD. Każda z nich opowiada o innej historii, regionie i sposobie produkcji, ale czy naprawdę wiesz, czym się one od siebie różnią? Zabiorę cię w podróż po tych tradycjach, sięgającą czasów znacznie wcześniejszych niż pojawienie się nowoczesnych metod ekstrakcji.


Rzeczy do zapamiętania

  • Hasztag # afghan odnosi się do przesiewania na sucho i obróbki żywicy.
  • Marokański hash powstaje poprzez przesiewanie suszonej marihuany przy użyciu stopniowo udoskonalanych technik separacji.
  • Charas pochodzi z subkontynentu indyjskiego i tradycyjnie wytwarza się go poprzez rozcieranie świeżych roślin w dłoniach.

Hash „ afghan ” – tradycyjna obróbka żywicy


Afganistan ma długą tradycję związaną z konopiami indyjskimi i produkcją żywicy. W tradycyjnych metodach ważną rolę odgrywa przesiewanie na sucho.


Suszone konopie są przetwarzane w celu oddzielenia trichomów od materiału roślinnego. Uzyskaną w ten sposób żywiczną masę można następnie zebrać i uformować w produkt końcowy.


Chciałbym zwrócić uwagę na pewien szczegół: kiedy mówimy o przesiewaniu na sucho, nie chodzi tu po prostu o zmielenie rośliny na proszek. Historycznie rzecz biorąc, chodziło głównie o odzyskanie frakcji bogatej w trichomy.


Skrót „ afghan ” kojarzy się z tradycyjnie ciemnymi, elastycznymi i plastycznymi żywicami, choć same te cechy nie pozwalają na jednoznaczną identyfikację pochodzenia. Konsystencja i wygląd mogą się różnić w zależności od surowca, stopnia oddzielenia trichomów oraz dalszej obróbki.

Marokański hash to tradycja o stosunkowo krótkiej historii


Maroko odgrywa kluczową rolę w najnowszej historii produkcji żywicy konopi indyjskich oraz żywicy CBD.


Uprawa konopi indyjskich kojarzy się tam przede wszystkim z regionem Rif na północy kraju. W XX wieku produkcja haszyszu rozwinęła się tam na dużą skalę, zwłaszcza w oparciu o lokalne odmiany oraz stopniowo wprowadzane genetyki.


W tym etapie przeprowadza się suchą separację trichomów. Wysuszone konopie są mechanicznie oddzielane za pomocą sit, a następnie uzyskany materiał jest przetwarzany w celu uzyskania żywicy.


Z biegiem czasu marokańscy producenci opracowali różne metody przesiewania i selekcji. Wielokrotne przesiewanie pozwala uzyskać frakcje o różnych właściwościach.


Również z tego powodu terminy związane z marokańskim hashem niekoniecznie odnoszą się do jednej konkretnej konsystencji lub jednego konkretnego składu.


Wiedza praktyczna opiera się na dostępnych surowcach, lokalnych metodach uprawy oraz technikach przekazywanych z pokolenia na pokolenie.

Ręka zwijająca kulkę ręcznie rozcieranej żywicy konopnej, w tle góry

Charas – zupełnie inna tradycja


A potem jest jeszcze charas. Tutaj zabiorę cię na subkontynent indyjski, a konkretnie do himalajskich regionów Indii, ale także do Nepalu i niektórych sąsiednich obszarów.


Charas od dawna uzyskuje się poprzez ręczne rozcieranie świeżych roślin. To właśnie w szczególny sposób odróżnia go od żywic uzyskiwanych metodą przesiewania na sucho.


Producent pracuje bezpośrednio z żywą lub świeżą rośliną i stopniowo zbiera żywicę, która przykleja się do rąk. Zgromadzona w ten sposób żywica jest następnie łączona w spójną masę.


Technika ta jest ściśle powiązana z lokalnymi praktykami oraz odmianami uprawianymi w danych regionach.


Charas i haszysz – dwa sposoby przetwarzania żywicy


Tradycyjny haszysz wytwarza się zazwyczaj z suszonej marihuany. Trichomy są oddzielane od materiału roślinnego poprzez przesiewanie, a następnie zebrana żywica jest przetwarzana w celu uzyskania produktu końcowego.


Charas natomiast tradycyjnie wytwarza się ze świeżej rośliny. Kwiaty rozciera się ręcznie w dłoniach, tak aby trichomy stopniowo przylegały do skóry. Uzyskaną w ten sposób żywicę następnie zbiera się i formuje.


W obu przypadkach dąży się jednak do zebrania substancji żywicznej wytwarzanej przez trichomy konopi. Różnica polega przede wszystkim na początkowym stanie rośliny oraz sposobie oddzielania trichomów.

Dlaczego te nazwy nadal się pojawiają?


Być może zastanawiasz się, dlaczego te nazwy są nadal w użyciu, skoro nowoczesne techniki pozwalają uzyskać zupełnie inne ekstrakty.


Wynika to z faktu, że nazwy „hash afghan ”, „hash marocain” i „charas” stały się prawdziwymi symbolami kulturowymi. Odwołują się one do pochodzenia geograficznego, surowca, tradycji produkcji, a czasem także do szczególnej konsystencji.


Należy jednak pamiętać, że nazwa handlowa niekoniecznie gwarantuje rzeczywiste pochodzenie. Produkt sprzedawany obecnie jako „afghan” lub „marokański” może nosić nazwę inspirowaną tradycją, mimo że nie został wyprodukowany w odpowiadającym jej historycznym regionie.


Historia pozwala zatem zrozumieć pochodzenie terminów, ale nie wystarcza do potwierdzenia autentyczności współczesnego produktu.

Benjamin Poirel-Nadal

Artykuł napisany przez Benjamina Poirel-Nadala

Pasjonując się naturalnym dobrostanem i roślinami o wielu zaletach, od kilku lat badam korzyści płynące z CBD i jego różnych form.


Mój cel? Dzielenie się z Tobą jasnymi informacjami, szczerymi opiniami i praktycznymi poradami, które pomogą Ci włączyć CBD do codziennego życia z pewnością siebie i spokojem.