Przycinanie ręczne lub maszynowe: poprawia jakość kwiatów CBD
|
|
Czas czytania 4 min
Twój koszyk jest pusty
Kontynuuj zakupy0 artykuł
Jeszcze 69,00 € i dostawa jest bezpłatna!
Już zakupione: bibułki + próbki
|
|
Czas czytania 4 min
SPIS TREŚCI
Kupując produkty z CBD, często zwracasz uwagę na zawartość kannabinoidów lub wygląd kwiatów. Jednak na ostateczną jakość duży wpływ ma mniej widoczny szczegół – przycinanie. Ten etap po zbiorach ma kluczowe znaczenie dla wyglądu, aromatu i trwałości kwiatów.
Przycinanie polega na usuwaniu liści otaczających kwiaty.
Ręczne przycinanie pozwala w większym stopniu zachować terpeny, trichomy oraz naturalną strukturę pąków.
Trymowanie mechaniczne jest szybsze, ale może powodować większe straty żywicy i aromatów.
Po zbiorach rośliny konopi nie wyglądają jeszcze jak kwiaty CBD, które można znaleźć w sklepach. Szczyty są otoczone licznymi liśćmi, które należy usunąć przed wprowadzeniem produktu do sprzedaży.
Wyróżniamy dwa rodzaje liści. Liście koronne to duże liście charakterystyczne dla konopi. Zawierają bardzo mało trichomów i zazwyczaj są usuwane już podczas zbiorów. Liście cukrowe są mniejsze i rosną bezpośrednio wokół kwiatów. Są pokryte żywicą i trichomami, ale ich nadmierna obecność może wpłynąć na ostateczny wygląd produktu.
Przycinanie polega właśnie na usunięcie tych liści, aby uwydatnić sam kwiat.
Po zakończeniu głównych etapów uprawy konopi przechodzi się do przycinania.
ale uwaga – przycinanie nie służy wyłącznie temu, by kwiaty wyglądały ładniej. Zabieg ten ma wpływ na kilka ważnych czynników, takich jak:
Wygląd produktu końcowego;
Ilość zachowanych trichomów;
Profil aromatyczny;
Delikatny smak podczas spożywania;
Jakość konserwacji.
Prawidłowo przycięty kwiat charakteryzuje się zazwyczaj większą gęstość wizualną, mniej zbędnego materiału roślinnego oraz większą koncentrację najbardziej pożądanych części.
Cięcie na mokro, zwane również „wet trim”, jest przeprowadzany bezpośrednio po zbiorach.
Na tym etapie roślina nadal zawiera znaczną ilość wody. Liście są sztywne i łatwe w obróbce, co znacznie ułatwia pracę operatorom.
Ta metoda przyspiesza proces suszenia, , ponieważ dzięki szybkiemu usunięciu liści wilgoć łatwiej się ulatnia.
Niektórzy producenci uważają jednak, że to szybsze suszenie może sprzyjać utracie niektórych szczególnie lotnych terpenów.
Cięcie na sucho, czyli „dry trim”, odbywa się po zakończeniu suszenia. Kwiaty są zazwyczaj pozostawiane do wyschnięcia przez okres od siedmiu do czternastu dni przed przystąpieniem do prac wykończeniowych.
Liście stopniowo zwijają się wokół pąków, co sprawia, że przycinanie bardziej skomplikowane i czasochłonne.
Metoda ta wymaga więcej czasu i precyzji, ale często wybierają ją rzemieślniczy producenci, którzy dążą do uzyskania najwyższej jakości.
Powolne suszenie pozwala terpenom lepiej utrwalić się w kwiatach i sprzyja bardziej stopniowemu dojrzewaniu produktu.
Z tego powodu wielu rzemieślników do dziś uważa metodę „dry trim” za wzorzec jakości.
Ręczne przycinanie to niezwykle precyzyjna praca. Osoba zajmująca się przycinaniem zazwyczaj używa nożyczki z zaokrąglonymi końcami i zajmuje się każdym kwiatem osobno. Stopniowo usuwa liście cukrowe, podążając za naturalnym kształtem pączka.
Ta metoda pozwala dostosować każdy ruch do budowy kwiatu.
Dzięki tej metodzie można lepiej zachować trichomy. Ponieważ pąki są poddawane bardzo niewielkiej obróbce mechanicznej, trichomy w większym stopniu pozostają przytwierdzone do ich powierzchni.
Ręczne przycinanie w większym stopniubardziej oddaje naturalną strukturę kwiatu. Kwiaty często wydają się bardziej obszerne, bardziej szczegółowe i bardziej naturalne.
Doświadczony trymer przetwarza zazwyczaj od 50 do 100 gramów suszonych kwiatów na godzinę, w zależności od gęstości pąków. W skali przemysłowej oznacza to znaczne koszty pracy.
Praca ta jest również wymagająca fizycznie. Powtarzające się ruchy powodują duże obciążenie nadgarstków, dłoni i przedramion.
Wreszcie, wynik zależy bezpośrednio od umiejętności każdego producenta.
Kwiaty są wprowadzane do systemu obrotowego składającego się z bębnów, krat lub ostrzy. Ruch obrotowy powoduje ocieranie się pąków o powierzchnie tnące. Liście wystające z kwiatu są stopniowo usuwane.
W najpopularniejszych modelach stosuje się bębny siatkowe, które umożliwiają przechodzenie arkuszy przez siatkę przed ich cięciem.
Podczas gdy operator ręczny przetwarza kilkadziesiąt gramów na godzinę, maszyna może przetworzyć kilka kilogramów w tym samym czasie.
Ruchy mechaniczne powodują znaczne tarcie, które może spowodować odpadnięcie części trichomów znajdujących się na powierzchni kwiatów. Część żywicy pozostaje wówczas na ściankach urządzenia, a nie na pąkach.
Ta strata nie sprawia, że kwiaty stają się złe, ale może wpłynąć na ich walory wizualne i zapachowe.
Wibracje, tarcie i niewielkie ciepło powstające podczas mechanicznego przycinania mogą sprzyjać ulatnianiu się części najbardziej wrażliwych cząsteczek.